Η μετάφραση του Βίκου Ναχμία διακρίνεται για την εγγύτητά της προς την άρρηκτη ενότητα νοήματος και ρυθμού του πρωτότυπου καθώς και από γλωσσική της δημιουργικότητα σε σημεία όπου η γνώση της ξένης γλώσσας και η χρήση λέξικών θα σήκωναν τα χέρια ψηλά. Αυτό της προσδίδει σημαντική λογοτεχνική αξία, αν κανείς αναλογιστεί πως η κεντρική, για την ποίηση του Ρίλκε, συνάφεια με τη σιωπή γίνεται αισθητή ακριβώς μέσω μιας τέτοιας ενότητας και δημιουργικότητας. Κάτι που από μεταφρασιολογική άποψη θα έδινε έναυσμα για προβληματισμό, δεδομένου ότι η συγκεκριμένη εργασία στηρίχθηκε σε αγγλική μετάφραση των δύο ποιημάτων.