Το σώμα δεν ζητά πάντα να ερμηνευθεί. Συχνά ζητά πρώτα να βρει κάποιον που να αντέξει να το ακούσει. Υπάρχουν σώματα που πονούν, σφίγγονται, φλεγμαίνουν. Καρδιές που επιταχύνουν, στομάχια που αντιδρούν, σώματα των οποίων η βιολογική πραγματικότητα είναι αδιαμφισβήτητη, αλλά δεν εξαντλεί την ιστορία του ανθρώπου που τα κατοικεί. Τι συμβαίνει όταν μια εμπειρία δεν μπόρεσε να γίνει λέξη και έμεινε γραμμένη στο σώμα; Από τις μεγάλες παραδόσεις της ψυχοσωματικής έως τη σύγχρονη σχεσιακή ψυχανάλυση, το βιβλίο προτείνει έναν διαφορετικό τρόπο να ακούμε το ψυχοσωματικό σύμπτωμα: όχι μόνο ως κάτι που πρέπει να εξηγηθεί, αλλά και ως ίχνος μιας εμπειρίας που δεν βρήκε επαρκή χώρο μέσα στη σχέση. Μέσα από τις έννοιες της αμαρτύρητης ενσωμάτωσης και του ενσώματου μάρτυρα, και μέσα από επτά κλινικές συνθέσεις, η θεωρία συναντά τη ζωντανή θεραπευτική πράξη. Ένα βιβλίο για το σώμα που έμεινε μόνο και για τη θεραπευτική συνάντηση μέσα στην οποία μπορεί, επιτέλους, να αρχίσει να μιλά.