Αυτό το βιβλίο δεν είναι απλώς μια συλλογή ιστοριών. Είναι ένας κρυφός κήπος της ψυχής, όπου τα δάκρυα της μετανοίας ποτίζουν τη γη και από το σκοτάδι ανατέλλουν κρίνα λευκά. Από τη Θάμαρ και τη Ραάβ, μέχρι τη Μαρία την Αίγυπτία, την Οσία Ταϊσία, την Αγία Θεοδώρα, αλλά και τη σύγχρονη γυναίκα που επέστρεψε στον Θεό ύστερα από χρόνια αμαρτίας και δάκρυα πολλά - σαράντα μία ιστορίες με μορφές, που έγιναν οι ίδιες ολοζώντανο Ευαγγέλιο. Αυτές οι γυναίκες, αδελφές μας και συνοδοιπόροι μας, μάς επιβεβαιώνουν ότι η αμαρτία δεν έχει τον τελευταίο λόγο. Ο Θεός τον έχει! Όσο βαθιές κι αν ίσως είναι οι αμαρτίες κι οι πληγές μας, πιο βαθύ πάντα θα είναι το έλεος του Πανάγαθου Χριστού και Κυρίου μας. Όσο σκοτεινή κι αν είναι η νύχτα, κάποτε ξημερώνει! Και βγαίνει ο ήλιος...