Μια πρωτότυπη και τεκμηριωμένη μελέτη για τη χοροθεραπεία και τον ρόλο του παραδοσιακού χορού στα ελληνικά πανηγύρια ως μορφή θεραπείας και πολιτισμικής έκφρασης. Η ιδε?α ο?τι μπορει? κα?ποιος να κα?νει θεραπει?α με χορο? ι?σως να ακου?γεται παρα?ξενη. Απο? τη μι?α, η θεραπει?α φαντα?ζει κα?τι σοβαρο?· απο? την α?λλη, ο χορο?ς κα?τι χαρου?μενο και ξε?γνοιαστο. Μπορου?ν α?ραγε να συνυπα?ρξουν; Στη συ?γχρονη εποχη?, η λε?ξη θεραπει?α μα?ς παραπε?μπει σε ε?ναν ιατρικο? ο?ρο. Στο παρελθο?ν, ο?μως, η?ταν μια ε?ννοια ενταγμε?νη στην καθημερινη? ζωη? και οι α?νθρωποι τη βι?ωναν με?σα απο? απλα? πρα?γματα, ο?πως ο χορο?ς. Σε πολλε?ς περιοχε?ς της Ελλα?δας ε?λεγαν «θεραπαυ?τκα» ο?ταν τελει?ωνε ο χορο?ς. Ποιες, ο?μως, ει?ναι οι διαδικασι?ες που οδηγου?ν σε αυτη? τη θεραπει?α; Με?σα απο? το εθνογραφικο? παρα?δειγμα του πανηγυριου? στο Μαλανδρι?νο Φωκι?δας, το βιβλι?ο αυτο? μας ταξιδευ?ει στη χοροθεραπει?α της ελληνικη?ς παρα?δοσης, η οποι?α αναπτυ?σσεται αυθο?ρμητα και βιω?νεται συλλογικα?: στην ενοποι?ηση, τον συγχρονισμο?, τη ζωοποι?ηση, την ε?κφραση και την παιδει?α που γεννιου?νται στον κυ?κλο του χορου?. «Για τους ντο?πιους, ο χορο?ς δεν η?ταν ποτε? θεραπει?α. Η?ταν τρο?πος να υπα?ρχουν. Δει?κτης ταυτο?τητας, μνη?μης και ανη?κειν. Η θεραπει?α, απλω?ς, ακολουθου?σε».