Είναι φθινόπωρο του 1925. Ο Χέρμαν Έσσε ξεκινά από το σπίτι του στο Τιτσίνο ένα ταξίδι με τρένο, για να φτάσει στη Νυρεμβέργη, όπου έχει υποσχεθεί να λάβει μέρος σε μια λογοτεχική εκδήλωση. Ο συγγραφέας, που δεν του πολυαρέσουν οι μετακινήσεις, θα κάνει το ταξίδι του αργά, πραγματοποιώντας όσο περισσότερες στάσεις μπορεί για να συναντήσει φίλους και ν’ απολαύσει την παρέα τους μ’ ένα καλό κρασί, να δει αξιοθέατα και να κάνει κάποιες αναγνώσεις ακόμη. Από το Λοκάρνο στη Ζυρίχη, το Μπλάουμποϊρεν, το Ουλμ, το Άουγκσμπουργκ και το Μόναχο, ο Έσσε αφηγείται τη στιγμή που αποφάσισε να γίνει ποιητής, μιλά για την τέχνη της αφήγησης, τα πρότυπα για τους χαρακτήρες του, τη ζωγραφική. Μέχρι να φτάσει στη Νυρεμβέργη, θα έχουμε προλάβει να ρίξουμε μια κλεφτή ματιά στην ψυχή αυτού του απρόθυμου ταξιδιώτη, που δεν ξέρει ακόμη ότι θα γίνει ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς του 20ού αιώνα, θα τιμηθεί με Νόμπελ και θα διαβάζεται μέχρι σήμερα σε ολόκληρο τον κόσμο.