«…η ζωή σήμερα δεν ζητάει αφοσίωση, αλλά ετοιμότητα, δεν υπάρχει τίποτα, όλα είναι «μέχρι νεοτέρας», τίποτα σταθερό, κοιμάσαι με τον άλλο και ξυπνάς μόνος σου, καμιά χειρολαβή, κανένα κάγκελο, σαν να είσαι όρθιος πάνω σ’ ένα τραπέζι με ρόδες που μπορεί να κινηθεί απροσδόκητα προς οποιαδήποτε κατεύθυνση κι εσύ πρέπει να κρατήσεις ισορροπία και δεν έχει σημασία αν αυτό μοιάζει με εφιάλτη, αφού είναι πραγματικότητα! Αλλά δεν μπορούσε να της τα πει αυτά, γυναίκα είναι και οι γυναίκες ζητάνε σταθερότητα…» Από το διήγημα «Μια καλή δουλειά».