ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟ ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ Τώρα πο? παίζει τ? βιολί, κι’ ?χουμε πι? τόσο πολύ, πο? μ’ ?ναν ?ρωτα τρελλό, σ? ν?μαστε δεμένοι, σ’ ?να συντρόφεμα ζεστό, βάνε ξανά, ν? ζαλιστ?, μέσ’ στ’ ?νειρό σου ν? κλειστ? — το μόνο πο? μο? μένει· γιατί ?μα λείψη τ? κρασί, κα? φύγης, ?ξαφνα, κα? σύ, κα? βουβαθ? κα? τ? βιολί, μ? τ? γλυκ? βραχν? του, — μέσ’ στ?ς καρδι?ς μου τ? κενό, μεγάλο σ?ν τ?ν ο?ρανό, θ’ ?κούσω, πάλι, τ? βραχν? τραγούδι το? θανάτου...