Με θαμπωμένα μάτια ο άνθρωπος μπροστά στα θαύματα του κόσμου ένα τελευταίο σ’ αγαπώ του αθώου μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα απουσία πόσο πολύ θα ήθελα να ήσουν απόψε εδώ δίπλα μου να κάθεσαι ή έστω απέναντι στον καναπέ ακόμη κι αν δεν μου μιλάς η παρουσία σου και μόνο θα γεμίζει το άδειο σπίτι τα μάτια σου θα με φωτίζουν απαλά θα με χαϊδεύουν πόσο πολύ θα ήθελα να ήσουν απόψε εδώ ν’ αρχίσω πάλι ν’ ανασαίνω και να χτυπάει η καρδιά μου