ΤΟ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΟ Και πήρα το μικροσκόπιο Της ψυχής μου τα κομμάτια Από κοντά για να δω. Κι είδα παπαρούνες κατακόκκινες Να φυτρώνουν ανάμεσα Σε πέτρες σκληρές και στείρες. Κι είδα ποτάμια τα δάκρυα Να κυλούν ορμητικά. Κι είδα τον ουρανό μαύρο Από σύννεφα Και την αστραπή και τη βροντή Να απειλούν για νεροποντή. Και φοβήθηκα κι άφησα Το μικροσκόπιο στην άκρη. Κι έπιασα τα γυαλιά μου Κοίταξα έξω από το τζάμι Ο ουρανός καταγάλανος Τα πουλιά τραγουδούσαν μιαν Άνοιξη. ΕΠΙΝΟΗΣΕΙΣ Μικρές επινοήσεις Ως ομπρέλα Μπροστά στην περιέργεια των περαστικών. Μεγάλες επινοήσεις Ως ομπρέλα Μπροστά στον φόβο αφανισμού και εκμηδένισης.