Πενήντα τέσσερα ποιήματα για την έννοια και τη διαχείριση του χρόνου, το βάθος της απώλειας και, τελικά, το νόημα της ζωής. Με άξονα έναν διαρκή φανταστικό διάλογο του συγγραφέα με μια χελώνα, η δέκατη ποιητική συλλογή του Βασίλη Κουγέα διερευνά με κριτική σκέψη τους ανθρώπινους τρόπους. Η επιβίωση σε έναν τόπο σκληρό είναι το μάθημα της χελώνας στον άνθρωπο. Η αποφυγή της ματαιοδοξίας και του περιττού, η αγάπη είναι καθοριστικά στοιχεία σε αυτή τη διαδρομή της μεταμόρφωσης του συγγραφέα.