ΕΡΩΤΗΣΗ: Μέ ποιό τρόπο θά σ?ς βοηθο?σε τό γράψιμο; ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Μά ξέρετε... ?γώ ε?χα ?να σχέδιο. ?θελα νά γράψουμε τό βιβλίο ?λοι μαζί. ?ντάξει, ?γώ ε?χα τήν ?δέα α?τ?ς τ?ς ?στορίας ?λλά θά μπορο?σαν κι ο? ?λλοι νά τσοντάρουν, ?κριβ?ς ?πως ?ταν δέν ε?χαμε λεφτά καί βάζαμε ?λοι μαζί κάτι. Κανείς δέν ?νδιαφέρθηκε καί τελικά τό ?γραψα μόνος μου. Δέν συζητήσαμε κ?ν γιά τό βιβλίο, γιά τό πώς θά γράφαμε α?τή τήν ?στορία. ? μόνη συζήτηση πού ?γινε ?ταν ?ταν τό τελείωσα, ?λοι ?πεσαν πάνω μου καί μέ συμβούλευαν πού νά τό ?κδώσω, πώς νά τό ?κδώσω. ?γιναν ?ξαντλητικές συζητήσεις. Τό βιβλίο ε?χε γραφτε? ?μως. Δέν ?ξερα τί νά τό κάνω. Α?σθανόμουν ?τι δέν ε?χε γραφτε? ποτέ, ?τι δέν ?π?ρχε. Τελικά τό π?ρε ? “Φράση”. ?πό τότε προσπαθ? νά καταλάβω α?τή τήν περίεργη ?σότητα, γράφω ?σον ?κδίδω. Πιστέυω ?τι ?λος ? κόσμος γράφει, ?λλά ο? μόνοι πού τό καταλαβαίνουν ε?ναι α?τοί πού ?κδίδουν. Ο? ?λλοι νομίζουν ?τι δέν ?χουν γράψει ποτέ στή ζωή τους ?ν? γράφουν συνέχεια, γράμματα, σημειώματα, χιλιάδες πράγματα. Ο? μόνοι πού γράφουν πραγματικά ε?ναι ο? ?κδότες. ?μένα α?τό ?ταν τό πρόβλημά μου, νά βρω ?να ?κδότη πού νά ξέρει νά γράφει, δηλαδή νά κάνει καλά τή δουλειά του. ?πειδή ? ?κδότης ?ταν μιά παλιά φίλη, τά πράγματα μπερδεύτηκαν. ΕΡΩΤΗΣΗ: Ε?χατε πολύ καλές κριτικές. ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δέν πειράζει. ΕΡΩΤΗΣΗ: Γράφτηκε ?τι α?τό τό βιβλίο ?ταν τό πρ?το πού ?κπροσωπο?σε τή γενιά το? ’80. ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σωστό; Λάθος; Πρέπει νά ρωτήσουμε τό βιβλίο. ?λλά τό βιβλίο δέν μπορε? νά μιλήσει πιά, ?χει μπε? στίς βιβλιοθ?κες καί κοιμ?ται ?συχο. Μόνο ?σε?ς μιλ?τε κι ?γώ, προσπαθο?με ?πεγνωσμένα νά ξυπνήσουμε τό βιβλίο. Δέν ξέρω ?ν ?σε?ς θά τά καταφέρετε, ?γώ ?πέτυχα μιά γιά πάντα ?φο? τό ?γραψα καί τελείωσε. ?λα τελείωσαν. Ξέρετε, τώρα ζ? μόνος μου. ?σως ? "Φράση" μου ζητήσει κάτι ?λλο τώρα, ?ν καί δέν ?χω καμία ?ρεξη. ΕΡΩΤΗΣΗ: Δέν ?χετε κανένα σχέδιο γιά τό μέλλον; ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Φαντάζομαι ?τι μέ προσλαμβάνει ?να φωνητικό τρίο σόουλ γιά νά ρυθμίζω τούς φωτισμούς...