Δεν ξέρω αν οι ιστορίες αυτές είναι αντίδοτα κατά της λησµονιάς ή συντονισµός µε τον ρυθµό της, αν δεν είναι συµπονετικές σπονδές απέναντι στον χρόνο, γιατί κι αυτός περνά και χάνεται. Δεν ξέρω αν αυτές τις ιστορίες τις έζησα ή τις φαντάστηκα, ξέρω όμως ότι είναι μια ακόμη οφειλή, επιπλέον χρόνος κρυμμένος στις πτυχές του τόπου. Νιώθω σαν χαρτογράφος αυτών των πτυχών, που για εργαλεία έχει τα αισθήματα, τη μνήμη, τις λέξεις. Η. Λ. Π.