Το ερώτημα γύρω από την αγάπη, το οποίο βρίσκεται στο επίκεντρο της σωκρατικής διαλεκτικής, σε συνδυασμό με τον προβληματισμό ως προς το κατά πόσον η επιθυμία αφορά ένα συγκεκριμένο αντικείμενο ή κάτι άλλο πέραν τούτου, οδηγεί σε μια ασυμβατότητα ανάμεσα στην επιθυμία και το αντικείμενό της. Πιο συγκεκριμένα η θέση του εραστή και του ερώμενου όπως αναδύεται μέσα από την σωκρατική διαλεκτική όπως και η προβληματική γύρω από τον έρωτα επιτρέπει σύμφωνα με τον Λακάν, μια πληρέστερη κατανόηση των όσων συμβαίνουν στη Μεταβίβαση. Θέτοντας, ο Λακάν, στο επίκεντρο της προβληματικής του περί της Μεταβίβασης το ερώτημα περί της αγάπης, διαφοροποιεί την σχέση εκτίμησης η ενδιαφέροντος που διαμορφώνει κάποιος για τους όμοιούς του από την σχέση του αναλυτή με τον αναλυόμενο. Αν στην πρώτη περίπτωση η σχέση με τον άλλον καθορίζει και τα όρια αυτής της σχέσης, στην ανάλυση η σχέση με τον αναλυόμενο είναι σχέση αγάπης και αφορά όχι το είναι του αλλά την έλλειψη που διακρίνει το είναι του. Μπορεί ωστόσο να θεωρηθεί ότι η υπόθεση περί πρόσβασης του αναλυτή στο εν- ελλείψει είναι του αναλυόμενου είναι ανάλογη με το είδος της αγάπης την οποία επικαλείται ο Σωκράτης;