Ένα έργο για τη συγγραφή, στο οποίο ο Άντον Τσέχοφ, ο κύριος χαρακτήρας, περιτριγυρίζεται από τους χαρακτήρες των έργων του. Ο Ματέι Βιζνιέκ έχει πει για αυτό το έργο: «Γιατί "Η μηχανή Τσέχοφ;" Επειδή αυτό το θέατρο είναι μια μηχανή που συνθλίβει τη μοίρα. Προτείνω μια ματιά σε αυτήν τη μηχανή, μια ταπεινή ξενάγηση στα σωθικά του κτήνους, ώστε να δει κανείς πως δουλεύει, γιατί δεν σταματά ποτέ, γιατί τα θύματά της διαμαρτύρονται τόσο σπάνια, γιατί ο ίδιος ο Τσέχοφ επιτρέπει στον εαυτό του να κατασπαραχθεί από αυτήν τη μηχανή».