?ταν ? νο?ς ?ρχίζει ν? κατανοε? τ? νοητ? ?γαθ? πο? κρύπτονται στ? φαινόμενα, κοινωνε? κατόπιν τ?ν ?πλότητα κα? τ?ν ?καταληψία πο? Σ? περιβάλλουν, Λυτρωτά… Δ?ν θέλγεται τόσο ?π? ?κε?νο πο? μπόρεσε ν? μάθει γι? Σένα, ?λλ? φλογίζεται ?π? ?κε?νο το? διαφεύγει. Τ? γεγον?ς ?τι ? γνώση Σου ε?ναι ?νέφικτη, τ?ν ?δηγε? σ? ?περβολικ? θαυμασμό. Μολονότι λοιπ?ν ε?ναι ?δύνατο ν? φθάσει ? νο?ς στ? τέλος α?τ?ν τ?ν θείων δωρε?ν, καθ?ς ε?ναι ?πειρες, ?στόσο μπορε? ν? Σ? πλησιάσει, ?φ? ?σον προηγουμένως καθαρθε?, κα? μ? τ?ν ?νατένιση το? κάλλους Σου ν? ?νέρχεται σ? φωτεινότερες κα? διαυγέστερες θεωρίες τ?ν γύρω Σου νοητ?ν, ?στε ν? τελειοποιε?ται πρεπόντως. Γι? α?τ? λοιπ?ν κα? Σ? πυρπολε?ς μ? ?ρωτικ? βέλη τ?ν νο?, πο? σ? προσμένει μ? λαχτάρα, κα? τ?ν λαμπρύνεις ?λο κα? περισσότερο, ε?σάγοντάς τον σ? ?δυτα θεάματα κα? μυστικ? ?περουράνια ?γαθά.