Γράμματα από την Τουρκία. Το 2000, ο πατήρ Αντρέα Σαντόρο βρέθηκε στην Τουρκία, απεσταλμένος από την Επισκοπή της Ρώμης. Στις επιστολές του αφηγείται τις καθημερινές του εμπειρίες: τη γνωριμία του με τον τουρκικό λαό και τις παραδόσεις του, την ολοένα και βαθύτερη κατανόηση του μουσουλμανικού κόσμου, τη ζωή των μικρών χριστιανικών κοινοτήτων, την πεποίθησή του μέχρι τέλους για τη δυνατότητα διαλόγου μεταξύ των τριών μονοθεϊστικών θρησκειών. Οι επιστολές του δημοσιεύθηκαν ολόκληρες για πρώτη φορά μετά τη δολοφονία του στην Τραπεζούντα στις 5 Φεβρουαρίου 2006. Μαζί με τη χαρά που έχω όταν ξυπνώ κάθε πρωί αναλογιζόμενος την αγάπη του Κυρίου για μένα και στον τόπο στον οποίο με θέλει Εκείνος, αντιμετωπίζω κι εγώ τα καθημερινά μαχαίρια, εκείνα που προέρχονται απ’ έξω και εκείνα που προέρχονται από μέσα μου. Η μάχη για να παραμείνεις σταθερός στην προσευχή, στην αγνότητα, στη φτώχεια, η μάχη για να συνεχίσεις να αγαπάς ακόμη και όταν η έλλειψη σεβασμού ή η περιφρόνηση σε προσβάλλει, η μάχη να πιστεύεις στην ενότητα και στην κοινωνία, ακόμη και όταν σου φαίνεται πως σε έχουν ξεχάσει ή όταν προκύπτουν συγκρούσεις. Το καθήκον να παραμείνεις ανοιχτό “παράθυρο” ακόμη και όταν σου φαίνεται πως σκοντάφτεις πάνω σε τοίχους και αμπαρωμένες πόρτες. Όλο αυτό, όμως, που προς στιγμήν με πονάει, με γεμίζει χαρά και ειρήνη. Ενισχύει τη θέλησή μου να συνεχίσω, με κάνει να νιώθω χρήσιμη αυτή την παρουσία μου εδώ, γιατί ακριβώς συνοδεύεται από τον σταυρό του Ιησού και από την επιθυμία μιας αγάπης δίχως όρια. Αυτός δεν έλεγε: «Έτσι θα σας ξεχωρίζουν όλοι πως είστε μαθητές μου, αν έχετε αγάπη ο ένας για τον άλλο»;