Μία από τις ιστορίες, οι οποίες καθιέρωσαν την Ίρεν Νεμιρόφσκι ως σημαντική δημιουργό στο στερέωμα της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας, είναι και εκείνη η οποία κυκλοφορεί στα 1930 με τίτλο, Ο χορός. Διαθέτοντας το χάρισμα να αναδεικνύει το βάθος της λεπτομέρειας με τη γραφή της, στον Χορό, η συγγραφέας διηγείται τη ζωή του νεόπλουτου ζεύγους Καμπφ, που μετά από πολλά χρόνια στέρησης και οικονομικής ανέχειας, αποκτά χρήματα και λαχταρά να μπει στους κύκλους της υψηλής κοινωνίας. Η εξέλιξη της ιστορίας είναι απρόσμενη και η συμπεριφορά των ηρώων ανατρεπτική, αφήνοντας στον αναγνώστη τη γεύση του πόνου μιας εφηβείας, της οποίας η τρυφερότητα δεν μπορεί να ανθίσει. Ακατέργαστα παρεξηγημένα αισθήματα που κανείς δεν ενδιαφέρεται να αποκρυπτογραφήσει, η λαχτάρα της αποδοχής και οι ματαιωμένες επιθυμίες, συνθέτουν τις αφηγηματικές σκηνές που κατατάσσουν το έργο στα λογοτεχνικά αριστουργήματα. Η Νεμιρόφσκι ζωγραφίζοντας με δεξιοτεχνία τις λεπτομέρειες της κάθε στιγμής, ενώνει τη βαναυσότητα με το κωμικό στοιχείο, αποδίδοντας με ακρίβεια την κάθε σκηνή. Η αφήγηση ρέει τόσο ζωντανή, που της χαρίζει μια διαχρονική διάσταση, ενώ στη σκιαγράφηση των χαρακτήρων ο αναγνώστης μπορεί να ξεχωρίσει τη βαθιά συγγένεια της συγγραφέως με τον Τσέχωφ.