Ο Πρετς Ζόγκαϊ (Prec Zogaj) είναι γνωστός στη χώρα του ως ποιητής δύο εποχών: αυτής που συμπίπτει με τα τελευταία χρόνια του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Αλβανία, και εκείνης του δημοκρατικού ανοίγματος της χώρας μετά το 1990. Το ποιητικό του έργο μπορεί να διαβαστεί ταυτόχρονα ως ποίηση ερωτική, προσευχή, διαμαρτυρία, στιγμή διαλογισμού ή πένθους, και λιτανεία. Χτεσινή και σημερινή η Αθήνα είναι όμορφη, μα εκείνα τα κοριτσίστικα δάκρυα σαν δυο βρυσούλες κύλησαν, στριφογύρισαν και μάργωσαν γύρω από το λευκό αγαλματάκι της μνήμης μου. Τα σέρνω μαζί μου, πλεξίδα και είδος του θαύματος.