Η έκδοση του βιβλίου του Κόλιν Ρένφριου «The Emergence of Civilisation: the Cyclades and the Aegean in the Third Millennium B.C.», το 1972, υπήρξε η πρώτη σοβαρή απόπειρα σε επίπεδο μονογραφίας να εφαρμοστούν οι αρχές της «Νέας Αρχαιολογίας» (ή διαδικαστικής αρχαιολογίας, όπως επικράτησε να λέγεται) στη γένεση ενός από τους πρωιμότερους πολιτισμούς στον κόσμο, του κρητομυκηναϊκού, που άνθησε στη 2η χιλιετία π.Χ., ύστερα από μια περίοδο σημαντικών μεταβολών. Η «Ανάδυση του πολιτισμού», με την ανάλυση των συστημάτων πληθυσμού, επιβίωσης, μεταλλουργίας, τεχνολογίας, κοινωνικής οργάνωσης και εμπορίου, αλλά και των γνωστικών συστημάτων της περιόδου, άνοιξε νέους δρόμους. Αντικρούοντας την ως τότε κυρίαρχη θεωρία της διάδοσης περί ισχυρών επιδράσεων από την Εγγύς Ανατολή, ερμηνεύει την εμφάνιση της πολυπλοκότητας μέσω του φαινομένου της πολλαπλασιαζόμενης επίδρασης (multiplier effect) και υποστηρίζει την αυτόνομη γένεση του πολιτισμού. (. . .)