Στο βιβλίο αυτό, γίνεται μια απόπειρα καταγραφής των προβλημάτων που ανέκυψαν στα σχολεία ένα και πλέον χρόνο μετά την εφαρμογή των νέων αναλυτικών προγραμμάτων. Με την ευκαιρία αυτή δίνεται η δυνατότητα να σκεφτούμε ξανά κεντρικά ζητήματα των νέων αναλυτικών προγραμμάτων, θετικά και αρνητικά, αποδεκτά και αµφισβητήσιμα καθώς και την υπάρχουσα ελληνική κουλτούρα εν γένει για τα αναλυτικά προγράμματα. Ίσως το πλήρωμα του χρόνου έχει έρθει για να συνειδητοποιηθούν καλύτερα στην εκπαιδευτική κοινότητα θεμελιώδη και αυτονόητα στοιχεία όπως: - Τα αναλυτικά προγράμματα δεν ταυτίζονται µε τα σχολικά εγχειρίδια. - Η απόσταση που χωρίζει τους σκοπούς ενός αναλυτικού προγράμματος από την υλοποίησή τους στα σχολεία είναι συχνά αστρονομική. - Η πιλοτική εφαρμογή δεν είναι πολυτέλεια αλλά αναγκαιότητα για τα αναλυτικά προγράμματα. Υπάρχει γνωστικό αντικείμενο που αφορά στα αναλυτικά προγράμματα, το οποίο θα πρέπει να αποτελεί τη βάση σχεδιασμού και ανάπτυξής τους. Τα αναλυτικά προγράμματα δεν θα πρέπει να αποτελούν εφαλτήριο αναρρίχησης επίδοξων πολιτικών και αυλικών της εκάστοτε ηγεσίας του ΥΠΕΠΘ. Τέλος, δεν θα πρέπει να αποσυνδέομε την όποια καινοτοµία στα αναλυτικά προγράμματα µε την ποιότητα της επιμόρφωσης, της υποστήριξης και τα μέσα που θα παράσχουμε στα σχολεία.