«Η Μάριγκολντ ήταν απορροφημένη στο βιβλίο της· είχε φτάσει στο γράμμα Δ». Έτσι ξεκινάει το τελευταίο και το μοναδικό έργο της Λουίζ Γκλικ γραμμένο εξολοκλήρου σε πρόζα Μάριγκολντ και Ρόουζ, στο οποίο η ποιήτρια εξερευνά, μέσω μιας μοναδικής και τολμηρής οπτικής γωνίας, τον εσωτερικό κόσμο δύο δίδυμων κοριτσιών με πολύ διαφορετικές προσωπικότητες, κατά το πρώτο έτος της ζωής τους. Αν η Μάριγκολντ είναι εύθραυστη, σιωπηλή και εσωστρεφής, η Ρόουζ είναι προστατευτική, θορυβώδης και κοινωνική. Κι ενώ οι δίδυμες δεν ξέρουν ακόμη να μιλάνε και κοιτάζουν η μία την άλλη σαν εγκληματίες πίσω από τα κάγκελα των κρεβατιών τους, σίγουρα όμως ξέρουν να σκέφτονται και να επικοινωνούν μεταξύ τους με τη μυστηριώδη γλώσσα των συναισθημάτων. Και οι δύο τους αντιδρούν, καθεμία με τον δικό της τρόπο, στις καθημερινές ρουτίνες, στη συμπεριφορά των ενηλίκων, στο μυστήριο του χρόνου και της γλώσσας, και στις απώλειες που σηματοδοτούν την ανθρώπινη ύπαρξη. Μέσα από αυτόν τον μικρόκοσμο του πρώτου έτους της ζωής, η Λουίζ Γκλικ μάς μεταφέρει στο αίνιγμα της παιδικής μας ηλικίας μέσω μιας μαγικής γλώσσας που αποκαλύπτει πλήρως τη ζωντάνια του χιούμορ και της τρυφερότητάς της, και είναι ικανή να μας ξαναδώσει το βλέμμα της αθωότητας. Προκαλώντας τα όρια του λόγου και της γραφής, προσπαθεί να μας δείξει πώς ο σιωπηλός κόσμος του πρώτου έτους της ζωής είναι στην πραγματικότητα η βαθιά πηγή κάθε πεπρωμένου. «Κοιτάμε τον κόσμο μια φορά, στην παιδική ηλικία», είχε γράψει η ποιήτρια στο Meadowlands, και αυτή η ματιά είναι ακριβώς η ραχοκοκαλιά ενός βιβλίου που αψηφώντας κάθε κατηγοριοποίηση διατηρεί παράλληλα τη δύναμη της ποίησής της.