Σε ένα ιταλικό θέρετρο του Μεσοπολέμου, ένας υπνωτιστής-μάγος μετατρέπει τη σκηνή σε πεδίο εξουσίας. Το κοινό παρακολουθεί, γελά, υποκύπτει. Στο πρόσωπο του Τσιπόλα, ο Τόμας Μαν συμπυκνώνει τη γοητεία και τον τρόμο της χειραγώγησης, σε μια νουβέλα που διαβάζεται ταυτόχρονα ως πολιτική αλληγορία, ψυχολογικό δράμα και στοχασμός πάνω στη βούληση και την ελευθερία. Ο Μάριο και ο μάγος, αν και γράφτηκε το 1929, παραμένει ένα από τα πιο επίκαιρα έργα του Μαν. Μια μικρή σε έκταση, αλλά μεγάλη σε δύναμη ιστορία για τη μαζική υποβολή, την ταπείνωση και την ύστατη πράξη που ανατρέπει τα πάντα. «Η νουβέλα αναδεικνύει με σπάνια πυκνότητα τη δραματική ένταση ανάμεσα στη γοητεία της εξουσίας και στην ευαλωτότητα της ανθρώπινης βούλησης». Φόλκερ Βάιντερμαν