Πάντα τον Αύγουστο θα παραμονεύει ο Θάνατος κρυμμένος πίσω από το παχύ φύλλωμα της ζαχαρωμένης συκιάς και τον αέρα να φτάνει μυρωμένος από τους σάπιους στις ρίζες καρπούς. Φυτεμένος ανάμεσα στα στάχυα στο χωράφι με τα κενοτάφια και τα γυρτά λιόδεντρα, που σκεπάζουν κάθε δείλι το λιόγερμα, ορέγομαι τα κόλλυβα. Τους καρπούς της ροδιάς και το χυμένο στο μάρμαρο λάδι.