?Ηττα ?ργησα πολ? ν? μιλήσω δ?ν ?θελα ν? π? τ??νομά μου Βικτωρία Θεοδώρου ?δα?ς ?κόμη, κοιτάζεις τ?ν ?ντανάκλασή σου κα? χαίρεσαι «?γ? ε?μαι» λές, «α?τ?ς ε?μαι ?γώ», ο?τε πο? φαντάζεσαι π?ς δ?ν ε?σαι, κα? δ?ν θ? γίνεις, τ? ε?δωλό σου, ?νας ?λλος ε?ναι ? ?ντανάκλασή σου, κι ?χι μόνο α?τ? στ?ν καθρέφτη, ?λες ο? ?ντανακλάσεις ?π? ?δ? κα? πέρα, ?λα τ? ε?δωλά σου ε?ναι ?νας ?λλος, ?λλι?ς ζε?, ?λλι?ς σκέφτεται, ?λλα στηρίγματα ?χει, ?σ? δ?ν τ? φαντάζεσαι κάν. ?μέριμνος σο? λέει ?στορίες γι? τ? μάνα του κι ο?τε το? περνάει ?π? τ? νο? π?ς ?σ? δ?ν ?χεις μάνα. Νοσταλγικ?ς σο? περιγράφει τ? πατρικό του σπίτι κι ο?τε μπορε? ν? φανταστε? π?ς ?σ? δ?ν ?χεις σπίτι. Πικραμένος σο? ?φηγε?ται π?ς τ?ν ?δίκησαν στ? δουλει? κι ο?τε ?ποψιάζεται πόσα χρόνια ?χεις ?νεργος. ?πλ? πράγματα, καθημερινά, δεδομένα σπίτι, δουλειά, ο?κογένεια, καταγωγ? μόνο πο? δ?ν ε?ναι δεδομένα κα? δ?ν θέλεις πι? ν? ξανασυναντήσεις δ?ν θέλεις πι? ν? ξαναμιλήσεις μ? κανέναν δ?ν διαθέτεις τ?ν ?λάχιστο ?παιτούμενο κοιν? παρονομαστ? ?χεις χάσει πρ? πολλο? κάθε παρονομαστή. Κα? κανε?ς δ?ν δύναται ν? διανοηθε? π?ς ?πάρχεις κι ?σ? μέσα στ?ν ?πιδεικτικ? ?ρτιμέλεια το? κόσμου.