ΟΧΙ ΔΕΝΔΡΟ Κάθεται ολομόναχος μέρες και νύχτες μες στον κήπο παριστάνοντας το δένδρο. Αυτό το πράγμα το κάνει συχνά στο τέλος τον πιάνει πάντα το παράπονο και απογοητεύεται, σαν δένδρο ναι, αλλα όχι δένδρο. Παίρνει τότε έναν δρόμο μακρινό σαν να μην πρόκειται να επιστρέψει ποτέ βυθισμένος όλο και περισσότερο σε αυτό το παράπονο και βαδίζει. Πουλιά πετούνε γύρω του στέκονται στα ανοιχτά του χέρια κάθονται στο κεφάλι του, χορεύουν υψώνονται στον ουρανό και πέφτουν πάλι πράσινα φύλλα βγαίνουν από τα μανίκια. [Από την έκδοση]