Ο Κώστας, ο Σπύρος… Η λειτουργία μιας πολυεθνικής εταιρείας, ιδιαίτερα σε καιρούς οικονομικής δυσπραγίας, δυνατόν να αναδεικνύει μια κάθε άλλο παρά φιλοσοφική αλήθεια της συμπεριφοράς του στελεχιακού δυναμικού. Ο Δημοσθένης, ο Κίμωνας… Η προσωπική αλλά και κοινωνική δραστηριότητα, μεταλλαγμένη ωφελιμιστικά κάτω από την πίεση των στιγμών, προβάλλει μια ξεχωριστή εικόνα του ατόμου, πιθανό αποτύπωμα «μαστίγιου» και «καρότου». Η Μαρία, ο Τάκης… Οι πολιτικοκοινωνικές αντιλήψεις από τη μια και η αμυντική προσαρμοστικότητα από την άλλη ορίζουν ενίοτε το πλαίσιο μιας συνειδητής ή ασυνείδητης επιλογής. Ο Γιάννης, ο Νικηφόρος… Ο συμβιβασμός δεν είναι αυτοσκοπός. Ο Παναγιώτης, η κυρία Κυριακή… Η «κανονικότητα» δεν είναι υποχρέωση. Η διαδρομή των δέκα βασικών πρωταγωνιστών επηρεάζεται από αμφότερo περιβάλλον, εργασιακό και οικογενειακό. Οι διαφωνίες και συγκρούσεις δεν αποφεύγονται. Η ανάγκη καθορίζει στάσεις και χαράσσει πορείες…