Πώς να μοιάζει, άραγε, η ζωή; Τι ηχόχρωμα έχει και τι μορφή; Ποια μυρωδιά αφήνει στον διάβα της; Ποια αίσθηση προκαλεί το άγγιγμά της; Μόνο για τη γεύση της μπορώ να πω με σιγουριά: σαν ημίγλυκο κρασί. Με τα πάνω και τα κάτω της, τα σωστά και τα λάθη της, τη χαρά και τη θλίψη της, την ευτυχία και τον πόνο της. Η Σαλίνα από πολύ νωρίς θα κληθεί να δοκιμάσει αυτή τη γεύση με όλα τα συναισθήματα, αντικρουόμενα και αντίθετα, παραδομένη στη μοίρα της. Όλα ανατρέπονται, και με βάση τον έρωτα, όλα μπερδεύονται σε ένα κουβάρι ενοχής, ψέματος, προδοσίας κι απάτης. Να ήταν άραγε αυτό το μερτικό της; Επιλογή δική της ή άλλων; Θα χρειαστεί να περάσουν πολλά χρόνια για να ανακαλύψει την αλήθεια. Και τότε ολόκληρος ο κόσμος της θα γκρεμιστεί σαν χάρτινος πύργος. Κι εκείνη θα κληθεί να πάρει τις πιο γενναίες αποφάσεις για τη ζωή της. Θα κάνει, άραγε, το σωστό ή θα δειλιάσει μπροστά στον φόβο της απώλειας; Θα κάνει η ίδια τις επιλογές της ή θα αφεθεί στη μοίρα της; Θα πάρει τη ζωή στα χέρια της για να γευτεί την ημίγλυκια γεύση της σαν το αγαπημένο της κρασί ή θα την αφήσει να περάσει και να χαθεί; Τίποτα δεν είναι δεδομένο πια…