Σ’ ένα μικρό κι αχαρτογράφητο χωριό, που το εξουσιάζει ένας αιμοσταγής δεκατριάχρονος τύραννος, καταφθάνει στην καρδιά της Σαρακοστής μια βοϊδάμαξα χωρίς οδηγό, φορτωμένη μ’ ένα μαρμάρινο φέρετρο. Την ακολουθεί ένα σαραβαλιασμένο καμιόνι που μεταφέρει έναν αλλόκοτο θίασο. Για τους χωρικούς η έλευση της άμαξας μοιάζει να εκπληρώνει μια παλιά προφητεία? κανείς, όμως, δεν γνωρίζει –ούτε μπορεί να φανταστεί– το περιεχόμενο του φορτίου της. Ένα σκοτεινό μυθιστόρημα, στη μεθόριο μοντέρνου και μεταμοντέρνου, που εκκινεί από έναν μυθικό μικρόκοσμο για να φτάσει στους δρόμους της Κυψέλης του σήμερα· μια ιδιότυπη τραγωδία, στην οποία θρύλοι και τελετουργίες της λαϊκής παράδοσης συνυφαίνονται με μοτίβα και αντηχήσεις της ελληνικής λογοτεχνίας, φωτίζοντας τις αντιφάσεις, τα αδιέξοδα και τις εκκρεμότητες της σύγχρονης νεοελληνικής εμπειρίας. «Πέντε κλαράκια ε?ναι ? ?νθρωπος, ?πως τ?ν φτιάχνουν στ?ς ζωγραφιές τους τ? παιδιά· ?τσι τ? κάνεις, κα? σπ?νε. Τ? λένε Σμαρ? κα? ε?ναι μάντισσα, ε?ναι γυναίκα κα? ε?ναι μόνη. ?χει μπε? ?π? ?ρα σ’ ?ναν τόπο ?που τίποτα δ?ν διαταράσσεται, τίποτα δ?ν σαλεύει. ?πως στ?ν κοιλάδα το? Κλαυθμ?νος, ?που πατήθηκαν τ? ?θνη σ?ν τσαμπι? ?π? σταφύλια, ?τσι κι ?δ?, ? Σμαρ? πατάει πάνω σ? θρύψαλα ?νθρώπινων ?νείρων. ?δ? ο? μεγάλες ματαιώσεις, ?δ? ο? χαμένες περιπτώσεις, τ? σχεδόν, τ? παραλίγο, ? μεγάλη α?θουσα τ?ν ?πολεσθέντων το? Κόσμου ?δ?: ?δο? τ? σελάχι μ? τ? πινέλα του κι ? τάφος το? Θεόφιλου Κεφάλα, ?δο? τ? δέκα βήματα τ?ς Φραγκογιαννο?ς μέχρι τ?ν ?γιο Σώστη, ?δο? ο? ρεκλάμες το? Δεδούσαρου κα? το? γερο-Σπαθάρη, πάνω σ? φτην? χαρτ? το? μέτρου, ?πόλευκο σ?ν τ?ν κάμπο τ?ν λευκ?ν ληκύθων, νά κα? τ? σκηνικ? σ? σχ?μα καρδι?ς, πο? ?π? πίσω του ?βγαζαν ?ναμνηστικ?ς φωτογραφίες ο? πατεράδες κα? ο? θε?οι μας ?ς νεοσύλλεκτοι φαντάροι. Τ? δυσοίωνο τρίξιμο πο? ?κούγεται ?λοένα ε?ναι ?π? λαμαρίνες καραβι?ν πο? πιάστηκαν στ?ς μασέλες τ?ς Μεσογείου, ?πως ?κε?νο τ? γκαζάδικο ?που μπάρκαρε ? ?ρραβωνιαστικ?ς τ?ς Μανταλένας, ? Κυριάκος, κα? π?γε α?τανδρο ?να βράδυ».