Η Φρόσω προσπαθεί να διαχειριστεί το πένθος που βιώνει ύστερα από την πρόσφατη απώλεια του άντρα της. Στα πέντε κεφάλαια της νουβέλας (όσα και τα στάδια του πένθους) και στο διάστημα που μεσολαβεί από την ημέρα της κηδείας ως το σαρανταήμερο μνημόσυνο, θα κληθεί να αναθεωρήσει τη μέχρι τώρα πορεία της, να αμφισβητήσει την ευτυχία του γάμου της, να αναζητήσει την πραγματική της ταυτότητα, να επαναπροσδιορίσει τις σχέσεις της με το οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον (μάνα, κόρη, φίλη) και να σταθεί ξανά στα πόδια της. «Θα κάθομαι εδώ και θα μετράω τις μέρες που πέρασαν, τις νύχτες που θα ‘ρθουν, εκείνους που έφυγαν κι αυτούς που μείναν, τα λάθη που έκαναν, τα ψέματα που είπαν, τα «σ’ αγαπώ» που κρύψαν. Και θα μετράω ένα ένα τ’ αστέρια και ίσως τα βγάλω κι εγώ σωστά, σαν εκείνο το παιδί που ολάκερο βράδυ δεν κοιμήθηκε για να τα μετρήσει όλα».