Η Λοκαντιέρα είναι μία κωμωδία σε τρεις πράξεις του Κάρλο Γκολντόνι, γραμμένη σε πρόζα. Παίχτηκε για πρώτη φορά στην έναρξη της καρναβαλικής περιόδου 1752-1753, γνώρισε μεγάλη επιτυχία τόσο από την κριτική όσο και από το κοινό, και θεωρείται ένα από τα πιο επιτυχημένα παραδείγματα της «κωμωδίας χαρακτήρων» του Γκολντόνι, με την οποία ο Βενετσιάνος συγγραφέας ανατρέπει και ανανεώνει την παράδοση της commedia dell’arte. Στην επιφάνεια, το έργο εμφανίζεται ως κωμωδία ηθών: η πλοκή επικεντρώνεται στη Μιραντολίνα, ιδιοκτήτρια λοκάντας στη Φλωρεντία, η οποία πρέπει να αποκρούσει τις ερωτικές προτάσεις των επισκεπτών στη λοκάντα της και που, εν τέλει, κατακτά τη συναισθηματική «ανοσία» του μισογύνη Ιππότη ντι Ριπαφράττα, για να τον εγκαταλείψει τελικά και να παντρευτεί τον υπηρέτη της Φαμπρίτσιο. Ωστόσο, μια εις βάθος ανάγνωση αποκαλύπτει κάτι πολύ περισσότερο: ένα κείμενο που διαπραγματεύεται με εντυπωσιακή οξύνοια τις συνθήκες κάτω από τις οποίες είναι δυνατή η γυναικεία υποκειμενικότητα και εξουσία σε έναν κόσμο που δομείται από ανδρική κυριαρχία. Η Μιραντολίνα, λοιπόν, είναι μια γυναίκα που δεν μοιάζει με καμία άλλη μορφή στον χώρο της τέχνης: προέρχεται από ολόκληρο τον 18ο αιώνα και συγκινεί τις καρδιές όλων των ανδρών. Όποιος προσπαθεί να της αντισταθεί, όποιος την περιφρονεί ή προσβάλλει το φύλο της, ηττάται περισσότερο από τους άλλους και γίνεται σκλάβος της. Μπορεί να κοντεύουν να συμπληρωθούν σχεδόν δύο αιώνες από την πρώτη της νεότητα, κανένας όμως δεν μπορεί να της στερήσει τον ισχυρισμό ότι είναι η πιο ζωντανή γυναικεία φιγούρα σε όλο το κωμικό θέατρο.