Καινούργια ερωτήματα αναφύονται ολοένα στον ταλαιπωρημένο από τον πόλεμο των λογισμών σύγχρονο άνθρωπο. Αγωνιώδεις σκέψεις προσπαθούν να μας έγκλωβίσουν σε άνήλιαγη άβυσσο, ενώ εμείς άναζητουμε συνεχώς έστω καί λίγη άπό την εύωδιά του παραδείσου...Ο πατήρ Διονύσιος Ταμπάκης αναλαμβάνει και πάλι για λογαριασμό μας νά σκαρφαλώσει σε άπόκρημνα άλλα καί ιλαρότατα, άγιορείτικα μονοπάτια. Εκεί ανταμώνει με αγωνιστές πατέρες της προσευχής καί τής ταπείνωσης και τους ρωτά: Τί είναι το άγιο μίσος και τι ή έγω-αφαίρεση; Ποιοι είναι ξέμπαρκοι κι αποδιωγμένοι; Δίνουν απαντήσεις οι πέτρες; Μπορεί μιά προσευχή με άγχος να διώξει... το άγχος; Μπορεί κάποιος νά μπει μουτρωμένος στον Παράδεισο; Καί, τελικά, με ποια υλικά χτίζεται ο καλός λογισμός; Ο πατήρ Διονύσιος αλιεύει τις απαντήσεις του Άθωνα, σαν να ήταν πανάκριβα μαργαριτάρια και μας τις προσφέρει σε ένα πολύτιμο βιβλίο...Καί όταν έκανε ο Κύριός μας το θαύμα με τους άρτους, που φάγανε πάνω από πέντε χιλιάδες άνθρωποι, έδωσε σε όλους να φάνε, δεν εξέτασε αν είναι κάποιος καλός ή κακός.