Στους πέντε προηγούμενους τόμους της σειράς «Λόγοι Γέροντος Παϊσίου» υπάρχουν αρκετές αναφορές στην προσευχή, αφού ο Γέροντας, ως μοναχός «καθ? όλην την εντέλειαν», κύριο έργο του είχε την προσευχή. Αλλά και στην επικοινωνία του με τους ανθρώπους, μο¬ναχούς και λαϊκούς, επεδίωκε πάντοτε να τους βοηθή¬ση να εμπιστεύωνται την ζωή τους στον Θεό μέσω της προσευχής. Στον τόμο αυτόν, ο οποίος εκδίδεται με την ευλογία του Ποιμενάρχου μας, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κασσανδρείας κ. Νικοδήμου, περιλαμβάνονται λόγοι του Γέροντος Παϊσίου ειδικά για την προσευχή. Για τον Γέροντα Παΐσιο η προσευχή είναι η μεγάλη δυνατότητα που μας έδωσε ο Θεός να επικοινωνούμε μαζί Του, για να ζητούμε την βοήθειά Του. Ο Γέροντας πονούσε, όταν έβλεπε τους ανθρώπους να ταλαιπω¬ρούνται αγωνιζόμενοι «μέ τις λιγοστές ανθρώπινες δυ¬νάμεις τους», ενώ θα μπορούσαν να ζητήσουν την βοήθεια του Θεού, ο Οποίος «μπορεί να στείλη όχι απλώς δύναμη θεία, αλλά πολλές δυνάμεις θείες? και τότε η βοήθειά Του δεν θα λέγεται θεία βοήθεια μόνον, αλλά [//10] θαύμα Θεού». Γι’ αυτό επέμενε ότι πρέπει να νιώσου¬με την προσευχή ως ανάγκη και προσπαθούσε να βο¬ηθήση όσους δεν είχαν μάθει να προσεύχωνται, «νά βάλουν αρχή, για να πάρη μπρός η καρδιά τους στην προσευχή». Όσους πάλι είχαν αποκτήσει την καλή συνήθεια της προσευχής, τους ενίσχυε για να προσεύ¬χωνται με περισσότερο φιλότιμο και μεγαλύτερη θέρ¬μη. Σε όλους όμως τόνιζε, ως κύρια προϋπόθεση για την επικοινωνία με τον Θεό, την μετάνοια και την ταπεί¬νωση. «Αδελφέ μου, γράφει σε επιστολή του, μη ζητάς τίποτε άλλο στην προσευχή σου από την μετάνοια... Η μετάνοια θα σού φέρη την ταπείνωση, η ταπείνω¬ση θα σού φέρη την Χάρη του Θεού, και ο Θεός θα σού έχη μέσα στην Χάρη Του ό,τι χρειάζεται για την δική σου σωτηρία και ό,τι άλλο, σε περίπτωση που χρειασθή, για να βοηθήσης μία άλλη ψυχή». Και σε άλλη επιστολή του γράφει: «Προσπαθώ να συντρίβω¬μαι μπροστά στον Θεό απλώνοντας τις αμαρτίες μου και τις αχαριστίες μου? να ζητώ ταπεινά το έλεός Του και να Τον ευγνωμονώ δοξολογών